اختلال آسپرگر: فراگیر رشد

اختلال آسپرگر

در اختلال فراگیر رشد کودکانی هستند که بر خلاف اوتیستیک در زبان و مهارتهای خود یاری و رشد شناختی مشکلی ندارند که به آن اختلال آسپرگر می گویند,کودکان دارای این اختلال در شناخت علائق و فعالیت های گوناگون وتعاملات اجتماعی تخریب شدید دارند و همچنین در رفتار آنها الگوهای تکراری مشاهده میشود مثل بال زدن دست ها,اشتغال های ذهنی مداوم با اشیا,کودکان دارای اختلال آسپرگر  در ابراز لذت از وجود دیگران و شاد بودن از این موضوع به شدت دچار اختلال هستند,همچنین کنجکاوی های که بر اساس سن کودکی در محیط باید داشته باشند را ندارند. این کودکان مداوم در حال چرخش بدن خود هستند  و پیچ می خورند. در تحقیقات اخیر مشخص شده است که کودکان با اختلال آسپرگر میل زیادی به پیدا کردن دوست هستند و خواهان ایجاد تعاملات اجتماعی هستند اما در ایجاد ارتباط مشکل دارند.

علت این بیماری هم مانند اختلال فروپاشی کودکی نامشخص است. اما احتمال می رود که با اختلال اوتیسم رابطه داشته باشند و این نشان دهنده این است که ژنتیک در بروز اختلال آسپرگر نقش دارد.

شخصی که این بیماری را برای اولین بار شناخت پزشک اتریشی هانس آسپرگر بود که به نوعی دیگر آن را مورد مطالعه قرار داده بود او افرادی را بررسی کرد که از نظر هوشی طبیعی بودند اما در تعاملات اجتماعی خود به شدت دچار مشکل بودند در نتیجه امروزه برای تشخیص این بیماری دو دسته کودک را اختلال آسپرگر در نظر می گیرند. یکی کودکانی که دچار عقب ماندگی ذهنی هستند اما در رشد زبان تاخیر قابل ملاحظه ای دیده نمی شود و دیگری کودکانی که در رشد زبان خود(منظور از زبان,زمانی است که کودک شروع به صحبت کردن می کند) مشکل دارند و این روند رشدی تاخیر دارد اما مبتلا به عقب ماندگی ذهنی نیستند.

درمان اختلال آسپرگر نیز همانند باقی اختلالات فراگیر رشد است درمان خیلی قطعی ندارد اما نسبت به اختلال اوتیسم پیش آگهی خوبی دارد یعنی احتمال اینکه در آینده درمان مناسبی برای این اختلال پیدا شود زیاد است.

از روشهای آموزش مهارتهای اجتماعی در مدارس کودکان استثنایی و یا مدارس اوتیسم میتوان استفاده کرد. کار درمانی و توانبخشی و دارو درمانی و از همه مهمتر آموزش خانواده ها برای چگونگی رفتار با کودکان خود نیز برای درمان کودکان با اختلال آسپرگر می توان استفاده کرد.

اطلاعات بیشتر

 

اختلال فروپاشی کودکی:اختلالات فراگیر رشد در کودکان پسر

اختلال فروپاشی کودکی

اختلال فروپاشی کودکی جز بیماریهای نادر است و باعث پسرفت بارز در کارکردهای کودک می شود و این بیماری در پسران بیشتر از دختران بروز می دهد. تقریبا ۴ تا ۸ برابر بیشتر از دختران روی می دهد.

این کودکان تا ۲ سالگی رشد بهنجار در تمامی کارکردهای خود دارند و از بین ۳ تا ۴سالگی این بیماری شروع می شود و در مهارتهای زبانی,مهارتهای اجتماعی,بازی کردن,کنترل رودهو مثانه و مهارتهای حرکتی مشکل ایجاد می شود. این موضوع بسیار با اهمیت است که این کودکان تا ۲سالگی رشد طبیعی داشته باشند و بعد از آن مشکلات یاد شده بروز دهد.

پیش آگهی اختلال فروپاشی کودکی متغیر است و سیری سریع دارد که در اصطلاح به آن سیر پیشرونده می گویند و گزارشات کمی مبنی بر اینکه اختلال فروپاشی کودکان بهبود یافته باشد وجود دارد. و کودک به ندرت در تواناییهای سابق خود بهبود می یابد و این کودکان در بیشتر مواقع به عقب ماندگی متوسط مبتلا می گردند. اختلال فروپاشی کودکی شباهت زیادی به اختلال اوتیسم و اختلال رت دارد و برای تشخیص این اختلالها از یکدیگر باید توجه داشت که در اختلال اوتیسم کودکان قادر به ساختن جملات نیستند و فقط بعضی کلمات را بیان می کنند و فقط صداهای کلمات را بیان می کنند و در کودکان اوتیستیک از قبل از شروع بیماری نشانه های بیماری وجود دارد ولی در اختلال فروپاشی کودکی به یکباره رشد کسب شده قبلی از بین می رود و کودک در کارکردهای خود نا توان می شود.

در اختلال رت نیز کودک تا ۵ ماهگی رشد نرمال دارد اما در اختلال فروپاشی رشد طبیعی در ۲سالگی قظع می شود.

این کودکان همانند باقی اختلالات فراگیر رشد درمان قطعی ندارند اما میتوان درمانهای روانشناختی و آموزش به والدین را برای این کودکان تجویز کرد. دارو درمانی و همچنین آموزشهای اختصاصی برای این کودکان در نظر گرفت. مدرسه های اوتیسم امروزه این مشکل را تا حدودی بر طرف ساختند و اینکه والدین زود متوجه این اختلال بشوند در بهبود نسبی این کودکان تاثیر دارد.

علت این اختلال نا مشخص است اما موردی که ثابت شده این است که این اختلال با بیماریهای نورولوژیک در ارتباط است. نام دیگر این اختلال سندرم هلر یا سایکوز فروپاشی است.

ملاکهای تشخیصی اختلال فروپاشی کودکی بر اساس کتاب مرجع تشخیص بیماریهای روانی:

.Aرشد بهنجار تا ۲ سالگی

.Bاز دست دادن مهارتهای کسب شده تا قبلی بعد از ۲ سالگی و قبل از ۱۰ سالگی حداقل در ۲ تا از زمینه های زیر:

زبان بیانی

مهارتهای اجتماعی

کنترل روده و مثانه

بازی کردن

مهارتهای حرکتی

.Cعملکرد نادرست حداقل در دو تا از زمینه های زیر:

تخریب در تعاملات اجتماعی: مثل عدم کسب روابط با همتاها

تخریب در برقراری تعاملات اجتماعی: مثل نا توانی برای شروع و ادامه مکالمه

الگوهای رفتاری و کلیشه ای تکراری و فعالیت های محدود

.Dاختلال دیگری از اختلالات فراگیر رشد نباشد.

اطلاعات بیشتر

اختلال رت: اختلال فراگیر رشد

اختلال رت

اختلال رت زیر مجموعه ی اختلالات فراگیر رشد است و این اختلال در کتاب مرجع تشخیص بیماربهای روانی (DSM-IV-TR) به صورت بروز چندین نقص خاص در پی یک دوره کارکرد نرمال پس از تولد توصیف شده است. علت اختلال هنوز معلوم نیست و احتمال می رود که اساس آن ژنتیکی باشد. و فقط در دخترها دیده می شود. نوزادان دختر تا پنج ماهگی خود رشد طبیعی دارند و از نظر روند رشدی متناسب با سن خود اندازه دور سر طبیعی و رشد بهنجار دارند.

از شش ماهگی تا چهل و هشت ماهگی اندازه دور سر رشد کمی پیدا می کند و این نوزادان در تعاملات اجتماعی خود دچار مشکلات می شوند. یک سری حرکات کلیشه ای در دستان خود دارند که این نشانه ی بسیار مهمی در تشخیص اختلال رت محسوب می شود, مثل گره کردن انگشتان یا حرکات دست شستن.

علایم بعدی اختلال رت با اختلال اوتیسم یکی است. در بعضی از موارد مشاهده می شود که نوزادانی که اختلال رت دارند توانایی کامل زبانی خود را از دست می دهند با این تفاوت که در اختلال اوتیسم کودکان اوتیسمی ربان خاص خود را برای صحبت کردن دارند. علاوه بر موردی که ذکر شد کودکان با اختلال رت بی نظمی تنفسی دارند و زود به تشنج می کنند اما در کودکات با اختلال اوتیستیک تشنج نمی کنند اگر هم این اتفاق صورت گیرد در نوجوانی است.

درمان قطعی برای اختلال رت وجود ندارد. مانند اوتیسم روشهایی برای کمک به بهبود این کودکان در روابط اجتماعی است به دلیل اینکه پیش آگهی اختلال رت نامشخص است (پیش بینی وضعیت بیمار) در حال حاضر به طور قطع روش خاصی وجود ندارد و اگر برای بهبود آن تلاشی نشود کودکان با اختلال رت در بزرگسالی خود نیز در سطوحی که در کودکی مشکل داشتند مثل سطح شناختی و روابط اجتماعی خود باقی می مانند. اما میتوان از فیریوتراپی برای بهبود حرکات عضلانی  و دارو درمانی برای کنترل تشنج ها و کار درمانی برای بهبود روابط اجتماعی و توان بازی کردن استفاده می شود. همیشه درمانهای حمایتی برای افرادی که با این نوع مشکلات درگیر هستند روش مناسب است و والدین باید برای این کودکان وقت زیادی را صرف کنند چرا که آنها روحیه لطیف و آسیب پذیری دارند و تا زمانی از درون کانون خانواده مورد حمایت قرار نگیرند به درمان های جانبی اشتیاقی نشان نمی دهند.

برای کودکان با اختلال رت و اوتیستیک مدرسه های مخصوصی وجود دارد و والدین باید این کودکان را نزد روانشناسان متخصص کودکان استثنائی ببرند. از والدین کودکان با اختلال رت خواسته میشود که آرامش خود را حفظ کنند تا بتوانند به کودکان خود کمک کنند.

اطلاعات بیشتر