آیا مدام به دوست/همسر سابق تان فکر میکنید؟

راهنمای استفاده از تکنیک های خودیاری وسواسی ها برای کنار گذاشتن دوست/همسر سابق

اگر اخیراًِ از دوست یا همسرتان جدا شده اید، و نمی توانید از ذهن تان بیرونش کنید، مدام به او در تلگرام یا اینستاگرام پیام می زنید و شبکه های اجتماعی اش را چک می کنید احتمالاً شما نشانه های اختلال وسواس-جبری را دارید. حتی فراتر از این اگر جدایی  (برک آپ) ناگهانی بوده، شما ممکن است از نشانه های آسیب هم رنج ببرید.

احساس خوبی نیست. این حال و اوضاع ممکن است با کار، دانشگاه یا دیگر روابط تان با دوست و آشنا تداخل ایجاد کند. برخی از شما ممکن است حتی دست به خود درمانی دارویی هم بزنید (مشروب هم از همین دسته است). این نوع رفتار بالقوه می توانید زندگی شما را خراب کند.

بله، زمان دردها را کاهش خوب می کند اما مشکل اینجاست که چه کسی وقت آن را دارد که صبر کند؟ اکنون است که شما با خطر اخراج شدن از کار، خراب شدن نمره های دانشگاه، بهم خوردن روابط تان رو به رو هستید. آنهایی که خود درمانی دارویی می کنند هم با خطر از کار افتادن کبد، سکته ی قلبی بواسطه ی مواد یا مشروب رو به رو هستند.

خبر خوش این است که تکنیک های خودیاری برای وسواس جبری می تواند به شما کمک کند تا دوران ریکاوری تان را سریع تر طی کنید. شما با این تکنیک ها می توانید فکرهای وسواسی و رفتاری وسواسی تان را کاهش یا حتی برطرف کنید.

چک کردن مدام گوشی تا اگر پیامی زد ببینید

بیایید فرض کنیم که شما به شکل وسواسی گوشی تان را چک میکنید، پیام میزنید یا شبکه های اجتماعی پارتنر سابق تان را چک می کنید. در این موارد ماشه چکان رفتار وسواسی(به علاوه ی افکار وسواسی تان) در شما گوشی، یا کامپیوتر شماست

آیا باید گوشی و کامپیوتر خود را دست شخص دیگری بدهید تا برای مدت از دسترس تان دور باشد؟! خیر! اصلاً شدنی هم نیست، شما با این کار فقط از ماشه چکان شروع افکار و رفتار وسواسی طفره رفته اید که بعید است کمکی بکند.

بجای اینکار، گوشی و کامپیوتر تان را دم دست خودتان نگه دارید اما سعی کنید در انجام دادن رفتار وسواسی وقفه بیاندازید، مثلا برای پیام زدن به او یا چک کردن گوشی تان تا ببینید که آیا به شما پیام زده است یا نه؟ نیاز به چک کردن یا حرف زدن با او در شبکه های اجتماعی، از دایرکت توئیتر گرفته تا تلگرام را به تاخیر بیاندازید.

انجام دادن این کار سخت است. شما بجای اینکار می توانید او را در گوشی یا شبکه های اجتماعی تان بلاک یا حذف کنید، اما احتمالا این کار چندان راحت و شدنی نخواهد بود. امروزه برنامه های بسیاری هستند که بدون بلاک کردن شخصی، پیام ها و تماس های او را دریافت میکنند اما برای شما نوتیفیکیشن نمی آید.

توجه تان را به یک کار دیگر جلب کنید، مثلا فیلم تماشا کنید

اما برای چک کردن های وسواسی چه کاری می توانید بکنید؟ سعی کنید تعداد دفعات چک کردن گوشی یا شبکه های اجتماعی را  کاهش دهید. اما چطور تعداد دفعات چک کردن را می توانید کاهش دهید؟ سعی کنید حداقل گاهی در برابر نیاز به چک کردن مقاومت کنید. توجه تان را به چیز دیگری معطوف کنید. چه چیزی؟ واقعاً هر چیزی که می توانید غیر از مصرف مواد یا مثلا وب گردی و گوگل کردن ”چگونه دوستم را دوباره عاشق خودم کنم؟” بازی ویدئویی انجام دهید، به یک دوست پیام بزنید، کمد لباس هایتان را مرتب کنید. حداقل این کارها را برای مدت ۱۰ دقیقه قبل از آنکه  به خودتان اجازه دهید جتی نزدیک گوشی بشوید انجام دهید. ببینید که آیا هنوز هم احساس می کنید که مجبورید گوشی تان و دوست یا همسر سابق تان را چک کنید یا نه. ممکن است در این مدت این میل از بین رفته باشد. هر روز قدری بیشتر بین انجام دادن واکنش وسواسی از زمانی که به ذهن تان می رسد تا لحظه ی چک کردن فاصله بیندازید. فردا ۱۱ دقیقه صبر کنید اگر امروز به او ۵ پیام زده اید، فردا ۴ پیام بزنید.

یک کار دیگر این است که توجه کنید در جه مواقعی تمایل به چک کردن در شما افزایش می یابد؟ پیدا کردن زمانی که رفتار وسواسی در شما تشدید می شود کمک کننده است. ایا زمانی است که با دوستان تان بیرون هستید؟ زمانی که سر کار هستید؟ وقتی که تنها هستید؟ در ذهن خودتان این موضوع را داشته باشید تا بدانید که در این زمان یا مکان ها بایست چند برابر تلاش کنید و به خودتان مسلط باشید.

توصیه ی دیگر: وقتی که دچار افکار وسواسی برای چک کردن دوست/همسر سابق تان هستید، افکارتان را بنویسید. افکارتان را همانطور که هستند بنویسید و سانسورشان نکنید. اگر افکارتان تکراری هستند، همان افکار تکراری را بنویسید حتی اگر که مجبور باشید ۲۰ بار یک چیز را بنویسید. نوشتن چندین و چند باره ی افکارتان به شما کمک می کند که از ناگهانی بودن افکارتان کاسته شود . چیزهایی که می نیوسید را برای هیچکس

ارسال نکنید. چه بهتر که از ابتدا از کاغذ و قلم استفاده کنید تا اگر هم وسوسه شدید تا برای  کسی بفرستیدش، نتوانید.

اگر تا اینجا پیش آمده اید پس حالا آماده اید تا جلسات وسواسی داشته باشید. یک زمانی را برای خودتان پیدا کنید که هیچ کاری ندارید و وقت تان آزاد است. همه ی افکار وسواسی تان را برای آن زمان نگه دارید. مثلا هر روز، وقتی که میرسید خونه، بین ساعت ۷  تا ۷ و نیم شب( یا حتی بیشتر اگر که فکر مکنید زمان بیشتری نیاز دارید). سعی کنید این جلسات نزدیک به زمان خوابیدن تان نباشد. جلسات وسواسی تان بایست مختص فکرهای وسواسی، نگرانی کشیدن، سوگواری کردن(برای جدایی) باشد و نه چیز دیگری. بعد از جلسه، همه ی اینها را رها کنید تا جلسه ی بعد که د

در ذهن داشته باشید که در چه زمان و مکانی رفتار و افکار وسواسی شما بیشتر می شود

وباره به آنها بازگردید.

وقتی که در زمان هایی خارج از جلسات وسواسی تان یک فکر به ذهن تان  می آید، به خودتان بگویید که این فکر باید در جلسات وسواسی که دارید بررسی شود. اگر میخواهید یادداشت اش کنید و در جلسه ی وسواسی تان آن را بررسی کنید. شما می توانید تا زمانی که احساس کنید دیگر نیازی به این چلسات ندارید، این جلسه ها را داشته باشید.

انجام دادن اینکارها قرار نیست که یک شبه دل شکسته ی کسی را ترمیم کند، بلکه می تواند به شما کمک کند تا زمانی را که صرف ترک کردن کامل رابطه می کنید را کاهش دهد.

وسواس موکنی

وسواس موکنی

وسواس موکنی جز اختلال های کنترل تکانه به شمار می رود. در این اختلال  افراد همانند سایر اختلال های کنترل تکانه در برابر کنترل کندن مو خود دچار تنش می شوند یعنی حتما باید این رفتار را انجام دهند تا به آرامش برسند. وسواس موکنی بیماری بسیار نادری است اما با این حال در بین نوجوانان شایع است. کندن مو باعث احساس لذت,آرامش و ارضا در فرد مبتلا می شود. افراد با اختلال وسواس موکنی از این رفتار خود و اینکه نمی توانند مو کندن خود را کنترل کنند ناراحت هستند حتی این رفتار در تمام عملکردهای اجتماعی آنها تاثیر می گذارد و زندگی شخصی و شغلی فرد را مختل می کند. افراد مبتلا به وسواس موکنی احساس می کنند که نمی توانند این مشکل را از بین ببرند و آن را متوقف کنند. در ابتدا وسواس موکنی,کندن مو به صورت پنهانی است و شامل تمامی قسمت هایی از بدن می شود که مو دارد. افراد مبتلا حتی اگر در قسمت های بدن خود و موی سر تاسی هم به وجود بیاید باز هم نمی توانند دست از این کار بردارند. شدت وسواس موکنی به مرور به حدی می رسد که مویی که می کنند را می بلعند و خود این رفتار باعث بروز مشکلات معده و روده می شود.

همانطور که در بالا اشاره شد افراد مبتلا به وسواس موکنی به طور پنهانی . فقط در زمانی که تنها هستند موی خود را می کنند. به مرور زمان به قدری به این رفتار عادت می کنند که ممکن است که موی دیگران را هم بکنند و یا موی حیوانات و حتی عروسک ها و تمامی اجسام و اشیایی که موی شکل باشند مثل فرش و پولیور را هم می کنند. با اینکه افراد مبتلا به وسواس موکنی خود را در برابر کنترل این رفتار نا توان حس می کنند و از این موضوع ناراحت هستند با این حال در بعضی موارد بیماری خود و رفتارشان را انکار می کنند و معمولا سعی در پنهان کردن تاسی خود دارند.

توصیه می شود که خانواده ها در این باره حتما توجه لازم را داشته باشند و حتی با کوچکترین حرکتی از سوی فرزندشان نزد روانشناس مراجعه کنند چون این یک مشکل روانشناختی به شمار می رود و ممکن است نشانه ای از اختلال افسردگی,اضطراب,اختلال خوردن,وسواس فکری _ عملی,سو مصرف مواد باشد در نتیجه می توان به سرعت جلوی پیشرفت بیماری را گرفت و از بروز اختلال های دیگر جلوگیری کرد.

روش های درمانی زیادی برای این بیماری می توان در نظر گرفت اما بهترین روش درمان های شناختی _ رفتاری است که از جمله آن می توان به وارونه سازی عادت اشاره کرد. درمان های شناختی _ رفتاری نسبت به دارو درمانی تاثیر بیشتری دارد.

در وارونه سازی عادت به فرد آموزش می دهند که در مورد رفتار کندن مو خود آگاه تر باشد دلیل این آموزش این است که یادگیری در این امر تاثیر بسیار زیادی دارد. بعد از آگاه ساختن فرد از رفتار نامناسب خود برای او چالشی جدید در نظر می گیرند که با رفتار نا مناسبش حالت رقابتی داشته باشد مثل اینکه هر بار تنش احساس کرد موهایش را شانه بزند. ایجاد حساسیت بیشتر در فرد هم جواب می دهد به این صورت که داروهایی وجود دارد که اگر به سر مالیده شود در هنگام کندن مو ایجاد درد می کند که همراه حمایت های اجتماعی تاثیر بیشتری دارد.

اطلاعات بیشتر