خلاقیت در کودکان

خلاقیت در کودکان

برای اینکه خلاقیت در کودکان را ایجاد کنیم راه های زیادی وجود دارد. برای هر کودکی می توان از ابزارهای زیادی استفاده کرد خیلی سر گرم کردن کودکان ساده است به شرط اینکه هر خانواده ای شناخت درستی از کودک خود داشته باشد. اینکه والدین بدانند که کودکشان به چه چیزهایی علاقه نشان می دهد و به چه سمتی گرایش دارند در ایجاد خلاقیت در کودکان تاثیر بسزایی دارد. والدین باید به کودکان خود فرصت این را بدهند که با کارهایی که انجام می دهد در ایجاد خلاقیت کوشا باشد.

کودکان علاقه زیادی به نقاشی کشیدن در جاهایی غیر از دفتر و قسمت هایی که برایشان مشخص شده است را دارند برای همین گاهی مشاهده می شود که کودک بر روی دیوار خط خطی یا نقاشی هدفداری کشیده است. بسیاری از والدین از این کار کودک عصبانی می شوند و برخورد خوبی با کودک ندارند اما نباید با کودک در این زمینه برخورد بدی داشت کودکان فقط می خواهند که خودشان را به دیگران نشان بدهند و از هر طریقی این کار را می کنند. بهترین راه برای اینکه از این روش خلاقیت در کودکان ایجاد شود چسباندن برگه های سفید به دیوار اتاق و سالن است تا کودک هر زمان که خواست بر روی آن نقاشی بکشد. این کار باعث ایجاد خلاقیت در کودکان در درصد بالایی می شود.

کودکان به بازی کردن علاقه زیادی دارند و از طریق همین بازی کردن خواسته های خودشان را نشان می دهند چه زمانی که ناراحت هستند و چه زمانی که خوشحال هستند در بازی آن را نشان می دهند پس چه بهتر ست که والدین کودکان را در این زمینه هدایت کنند و با آنها بازی کنند برای مثال اگر می خواهند که مفهوم بهداشت را به کودکان خود آموزش دهند یک نمایش درست کنند با کمک هم از کودک بخواهیم که نمایش را ادامه بدهد.

خمیر بازی و گل بازی تاثیر زیادی در ایجاد خلاقیت در کودکان دارد. فشردن گل و خمیر به کودک احساس خوبی می دهد در نتیجه سعی در خلق آثاری از خود می کنند مثل ساختن یک اژدها به یک شکل دیگر و نکته ای که نباید فراموش کرد تو ذوق زدن کودک هست بلکه باید کاملا او را تشویق کرد تا کارهای تازه تری درست کنند. اینکه کودکان آثاری خلق کنند بسیار در خلاقیت آنها تاثیر می گذارد.

با کودکتان آشپزی کنید و در کار های خانه او را هم مشارکت بدید و پدر خانواده هم می تواند کارهای فنی را با کودک خود انجام دهد. هر کاری که کودک انجام دهد و احساس مستقلی داشته باشد البته با هدایت والدین در خلاقیت و آینده کودک نقش زیادی دارد.

هر شب از کودک خود بخواهید نمایش عروسکی برای شما اجرا کنند هر شب موضوعی جدید ذهن کودک را برای فکر ها ایده های جدید باز می کند. و خیلی راه های دیگر برای ایجاد خلاقیت در کودکان وجود دارد…

ما در فول فکر می توانیم خلاقیت کودک شما را افزایش دهیم.

اطلاعات بیشتر

 

اختلال اضطراب جدایی

اختلال اضطراب جدایی

از اختلال هایی که در کودکان شایع است و در بین دختران و پسران به طور مساوی شایع می باشد اختلال اضطراب جدایی است. برای تمامی کودکان اضطراب پیش می آید مثل زمانی که افراد جدیدی را میبینند و یا میخواهند دوست تازه ای را برای خود پیدا کنند. این گونه رفتار ها از کودکان رایج است اما همانطور که برای تعریف بقیه اختلال های روانی دیگر نیز گفته می شود در اختلال اضطراب جدایی هم اگر این اضطراب ها به صورت افراطی شود تشخیص این بیماری گذاشته می شود. در اختلال اضطراب جدایی کودک از هر چیزی که نشان دهنده ی جدایی بین او و مراقب خود (والدین) باشد احساس اضطراب می کند. او دائما ذهنش مشغول این موضوع می شود که ممکن است از کسی که او به آنها وابسته و دلبسته است به نوعی از او جدا شود و آن زمانی است که کودک دچار اضطراب می شود. در برخی کودکان این اضطراب ها بسیار قوی و اخلالگر می شود به طوری که والدین مجبور هستند تمام وقت خود را کنار فرزندشان بگذرانند.

separations

اختلال اضطراب جدایی قبل از ۱۸ سالگی شروع می شود و کودک باید حداقل ۴ هفته علائم اختلال اضطراب جدایی را داشته باشد. کودکان با این اختلال ناراحتی شدیدی را در مواجهه با ترک والدین از خانه دارند این ناراحتی در صورتی است که انتظار دارند که قرار است در روز و ساعت مشخص والدین از خانه خارج شوند و به صورت ناگهانی نیست. نگرانی و اضطراب شدید درباره اینکه ممکن است اتفاق ناخوشایندی مثل مرگ برای والدینش پیش بیاید یا اینکه آنها را بدزدند و او آنها را از دست بدهند. این نکته بسیار مهم است که حالت اضطراب کودکان به صورت وسواسی می شود و خیلی آزارنده می شود. اضطراب آنها به شدتی می رسد که از رفتن به مدرسه خودداری می کنند و ترس شدید را تجربه می کنند حتی در موقع خوابیدن به علت اینکه دائما خواب هایی با موضوع جدایی می بینند درخواست خوابیدن در کنار والدین را می کنند. در شروع اضطراب معمولا دچار سردرد و معده درد می شوند. آنها دائما به والدین خود می چسبند و تحت هیچ شرایطی از آنها جدا نمی شوند.

معمولا اختلال اضطراب جدایی زمان شروع مدرسه شایع تر است. تا قبل از آن کودک به صورتی دوران اضطراب ها خود را گذرانده است و زمان شروع مدرسه باعث بروز مشکلات زیادی برای کودک و خانواده اش می شود. اختلال اضطراب جدایی فقط جز اختلال های کودکان به شمار می رود.

احتمال می دهند که علت بروز این اختلال عوامل زیستی و وراثت و سابقه خانوادگی باشد. بیشتر این کودکان با وجود همین اختلال بدون اینکه آن را تشخیص بدهند به بزرگسالی می رسند که خود این موضوع باعث مشکلات زیادی و بروز اختلال های دیگر می شود.

از شیوه درمان های رفتاری مثل حساسیت زدایی منظم,سرمشق گیری و مواجهه ی طولانی برای درمان این اختلال می توان استفاده کرد. در کل هدف ایجاد توان کنترل کردن در مواقع اضطراب آور است. آموزش مدیریت وابستگی برای اینکه به جدایی ها به صورت مثبت تری واکنش نشان دهد نیز تاثیرگذار است. معمولا دارو درمانی در اختلال های اضطرابی نتیجه ای ندارد اما مشاهده شده است که در اختلال اضطراب جدایی که مختص کودکان است فلوکستین نشانه ها را کاهش می دهد. اما معمولا به علت اینکه داروها ممکن است عوارض داشته باشد کمتر تجویز می شود. خانواده درمانی یکی دیگر از راه های درمان این اختلال است. خانواده ها نقش زیادی را برای درمان ایفا می کنند. حمایت آنها برای کاهش نشانه های اضطراب بسیار مهم است.

اطلاعات بیشتر

اعتماد به نفس در کودک

اعتماد به نفس در کودک

کارشناسان معتقدند استراتژی های موثر و ساده ای وجود دارند که همه والدین می توانند آن ها را مورد استفاده قرار دهند تا  اعتماد به نفس در کودک افزایش یابد. در این مقاله که فاکس نیوز منتشر کرده به برخی از این استراتژی ها اشاره شده که به شرح زیر است:

– تاثیر داشتن والدین با اعتماد به نفس در کودک
مطالعه اخیر در دانشگاه واشنگتن نشان می دهد اعتماد به نفس در کودک در سن پنج سالگی شکل می گیرد و یکی از بهترین راه ها برای پرورش این ویژگی در کودک این است که خود والدین با اعتماد به نفس رفتار کنند. کارشناسان معتقدند زمانیکه کودک مشاهده کند والدینش اعتماد به نفس دارند رفتار آنان را تقلید می کند.

 

– بهره برداری از مشکلات برای فرصت سازی
باید به کودک کمک کرد تا سختی و مشکلات را به فرصت تبدیل کند. اعتماد به نفس در کودک در صورتی پرورش می یابد که آموزش ببیند نه تنها جنبه های روشن موضوعات را مشاهده کند بلکه بتوانند با تجربیات منفی کنار آید. کودکان باید مشاهده کنند این فرصت وجود دارد تا هنگام مواجهه با مشکلات بر آن ها غلبه کنند و به سمت جلو حرکت کنند.

 

– روحیه مشارکتی را در کودکتان تقویت کنید
به کودکانتان آموزش دهید تا روحیه مشارکتی و جمعی داشته باشند. یکی از بهترین روش ها برای تقویت حس اعتماد به نفس در کودک بدون آنکه دچار فخر فروشی شوند این است که یاد بگیرند چگونه باید در هر شرایطی بتوانند روحیه تیمی داشته باشند. حتی اگر کودکتان آخرین امتیاز بازی را بدست آورد و به نتیجه برد دست پیدا کند باید او را مطمئن سازید که نمی توانست بدون مشارکت تیمی آن را به سرانجام برساند.

 

– تاثیر مثبت تشویق بر کودک
کودکان به دنبال آن هستند تا مورد تشویق والدین خود قرار گیرند که برای اعتماد به نفس در کودک ضروری است اما برای تشویق کودکتان هم حد و مرزی قائل شوید. اینکه دختر ۱۰ ساله شما از دستمال کاغذی برای پاک کردن لبش هنگام غذاخوردن استفاده می کند امری بدیهی است و نیازی نیست بابت این کار هدیه ای دریافت کند. بچه ها خیلی سریع همه چیز را می آموزند و شما به صورت ناخودآگاه به این دلیل که حس پدر و مادری دارید، آن ها را تشویق می کنید. اینکه کودک را تشویق می کنید، بسیار عالی است اما به او حسی واقعی ببخشید و این حس را اغراق آمیز نکنید. در غیر این صورت فکر می کند این کارهای ساده هم حتما خیلی سخت بوده و فقط او از عهده انجامش برمی آید.

 

– به آنان اجازه شکست بدهید
اگر همیشه به دنبال آن باشید تا انجام امور را برای فرزندتان ساده کنید، یاد نمی گیرند چگونه از شکست های خود درس بگیرند. به فرزندان خود توضیح دهید اشتباه کردن امر خلاف قاعده ای نیست و می توانند از آن ها به نکات خوبی دست پیدا کنند. همچنین والدین می توانند تجربه شکست های خود را با کودکشان در میان بگذارند.

 

– کودکانتان را نسبت به رفتارهایشان هوشیار سازید
زمانیکه فرزندتان کاری را به اشتباه انجام می دهد به او این شهامت را بدهید تا دوباره امتحان کند و متوجه شود رفتار و نه خود او ناشایست بوده است.

 

– آنان را به رویاپردازی تشویق کنید
به دنبال فرصت هایی باشید که به کودکتان کمک می کند مهارت های خود را شناسایی کرده، آن را تقویت و باور کند و به هر آنچه می خواهد می تواند دست پیدا کند. به آنان اجازه دهید تا رویاهای خود را دنبال کنند و بدانند تنها شکست و ناکامی را تجربه نکنند.

 

– کمک در منزل اعتماد به نفس کودک را افزایش می دهد
کار کردن در خانه همچنین کمک می کند که کودک با شرکت در محیط اجتماعی، به تدریج روند بزرگ تر شدن و رشد را طی کند و با مسائل بزرگسالی هم آشنا شود. مسئولیت پذیری مهم ترین نکته ای است که کودک در جریان این کار ها فرا خواهد گرفت. بررسی ها نشان داده است، دانشجویانی که در دوران تحصیل افت درسی واضحی دارند یا ترک تحصیل می کنند، بیشتر از کسانی بوده اند که در کودکی به هیچ وجه به کار وادار نشده اند و مسئولیت خاصی به غیر از درس خواندن نداشته اند. همین نکته شاید برای ترغیب والدین به لوس نکردن کودکان و به کار گرفتن آنان کافی باشد.

– پیروزی های گذشته را به او یادآری کنید

پیروزی ها و موفقیت های گذشته را برایشان یادآوری کنید. مهم است تا به کودکتان آموزش دهید از ظرفیت لازم برای رشد و ترقی برخوردار است.

 

– حق انتخاب را از کودکان نگیرید
وقتی برای خرید لباس کودک می روید، به هماهنگ کردن رنگ های لباس های مختلف توجه می کنید اما ممکن است فرزندتان رنگ هایی را انتخاب کند که خیلی هم با هم جور نیستند و شما دوست ندارید لباسی با آن رنگ ها بپوشد. اینکه کودک شما چند رنگ ناهماهنگ را انتخاب کند، خیلی بهتر از این است که همیشه شما انتخاب کنید. به او حق انتخاب بدهید. بخش مهمی از شکل گیری اعتماد به نفس در کودک به انتخاب های مستقل او بستگی دارد. حتی اگر انتخاب های درست و بجایی نباشد. مطمئن باشید پس از چند بار، انتخاب های درستی خواهد داشت چون به خودش اعتماد دارد.

 

– تایید و تصدیق را به عادت تبدیل کنید
کتابی از تاییدات و تصدیق های روزانه را با کودکتان آماده کنید یا از آنان بخواهید لغات و عبارات انرژی بخش را یادداشت کنند و در مقابل چشمان خود قرار دهند تا شب ها پیش از خواب و صبح ها پس از بلند شدن آن را برای خود یادآوری کنند.

 

 

Glückliches Kind vor Tafel mit Muskeln aus Kreide dahinter

– اجازه ریسک به کودکان دهید
به فرزندتان بیاموزید حتی اگر نتیجه نهایی آنچه انتظارش را داشته، نباشد، اینکه راه مورد علاقه خود را انتخاب و برای انجام آن تلاش کند، ارزشمند است و بخش زیادی از کار را پیموده است اما این تفکر مخصوص افرادی است که اعتمادبه نفس دارند و از به نتیجه نرسیدن نمی ترسند. فرزندتان را ترغیب کنید در فعالیت های گروهی در مدرسه مانند عضویت در تیم های ورزشی، گروه های موسیقی یا حتی گروه های علمی شرکت کند. با این کار او فرصت نشان دادن توانایی هایش را به دست می آورد و حتی ممکن است در این گروه ها به عنوان سرگروه نقش هایی را برعهده بگیرد که در تقویت اعتماد به نفس در کودک نقش زیادی خواهد داشت.

 

– جملات والدین باور محکمی برای کودکان می شود
تمام والدین برای افزایش و تقویت اعتماد به نفس کودکشان تلاش می کنند. کودکی را تصور کنید که برای اولین بار تصمیم دارد از یک پارچ آب برای خودش آب بریزد. اولین واکنش پدر و مادر ها معمولا این است: عزیزم! حواست رو جمع کن آب رو نریزی. اما به نظرتان این جمله چطور است؟ باریکلا که خودت برای خودت آب می ریزی، عزیزم!

 

حتما شما هم چند بار در دوران نوجوانی چنین جمله هایی را به زبان آورده اید: آرزو دارم این کار را انجام دهم، اما نمی توانم. این جمله های منفی که ناشی از ناتوانی در انجام امور است، به رفتار والدین مرتبط است. کودکان دقیقا از رفتار پدران و مادران الگوبرداری می کنند. پس اگر مشغول انجام کاری هستید و مستاصل هم شده اید، از این جمله استفاده نکنید: رییسم خواسته این فایل را روی سیستم پاورپوینت اجرا کنم اما اصلا نمی توانم تا آن موقع این کار را انجام دهم. با بیان چنین جمله هایی غیرمستقیم به فرزندتان نداشتن اعتمادبه نفس را منتقل می کنید. حتی اگر قادر به انجام کاری نیستید، مثبت صحبت کنید: رییسم خواسته این فایل را روی سیستم پاورپوینت اجرا کنم. هنوز نتوانسته ام ولی تمام تلاشم را انجام می دهم و مطمئنا به نتیجه دلخواهم می رسم. با یک برنامه ریزی صحیح حتما می توانم انجامش دهم. در تمام این مدت فرزند شما به گفته هایتان گوش می دهد و به اینکه با یک کار سخت چگونه برخورد می کنید، توجه دارد.

منبع: www.akairan.com

اطلاعات بیشتر

 

دوست خیالی: مهمان موقتی دنیای پر رمز و راز کودک ما

دوست خیالی

بسیار دیده شده کودکان در حدود ۴ ساله در بازیهای کودکانه خود با نفر دیگری هم صحبت می کنند.گاهی این موضوع باعث نگرانی والدین میشود و فکر می کنند که کودکشان نرمال نیست و ممکن است دچار اختلالی شده باشد. اما این گونه نیست این کودک دچار بیماری نشده است او فقط در دنیای کودکانه خودش است و از آن لذت می برد. این کودک فقط یک دوست خیالی دارد.

دوست خیالی یکی از راه های تقویت مهارت اجتماعی در کودکان است. آنها با این کار روند اجتماعی شدن را جلو می اندازند و برای تقویت زبان خود از آن استفاده می کنند. وجود دوست خیالی در زندگی کودک حتمی نیست, بعضی کودکان تجربه ی دوست خیالی را نداشته اند .

معمولا کودکان به یکباره و بعد از اینکه توانایی جمله سازی را پیدا کردند در بازیهای خود دوست خیالی خود را وارد میکنند و دوست خیالی آنها جز شخصی میشود که هیچ وقت کودک را نتها نمی گذارد و وارد زندگی فرد می شود حتی در والدین هم تاثیر میگذارد چون کودک او را به مادر و پدرش معرفی می کند.

زمانی که دیدید کودکتان بر سر سفره یک بشقاب اضافه گذاشت و از صحبت های دوست خیالی اش برای شما گفت و از خاطراتی که با هم دارند می گویند بدانید مهمان دارید. در بعضی مواقع پدر و مادر ها نگران این موضوع هستند که دوست خیالی به مهارت های اجتماعی کودک و یافتن دوست آسیب می رساند. اما در واقع این طور نیست این کودک با بزرگ شدن دوست دارند که استدلال و خواسته ها و حرفهایش را از زبان دوست خیالی بازگو کند در نتیجه راهی است برای تخلیه هیجانی کودک.

کارهایی که والدین در مواجهه با دوست خیالی کودک خود باید انجام دهند:

کودک و دوست خیالی کودک خود را مسخره نکنید.

به دوست خیالی کودک ناسزا نگویید.

از کودک خود سواستفاده نکنید و به خاطر وجود دوست خیالی کودک را مجبور به انجام کارهای خود نکنید.

از کودکتان بخواهید دوست خیالی اش را به شما معرفی کند.

با دوست خیالی و کودکتان بازی کنید.

اجازه دهید کودکتان با شما احساس راحت داشته باشد . مطمئن باشد که شما آنها را پذیرفته اید.

اجازه ندهید که کودکتان رفتار های بد خودش را توجیه کند. برای مثال شما میتوانید به کودکتان بگویید من از کار دوست شما ناراحت شدم و یا این کار دوستت مناسب نیست.

معمولا دوست خیالی موقتی است و بعد از مدتی و بزرگتر شدن کودک به تدریج نا پدید می شوند. تخیل پردازی در همه سنین وجود دارد.ممکن است کودک در بزرگسالی نیز دوست خیالی داشته باشد و یا او را به یاد آورد. دوست خیالی فقط انسان نیست میتواند حیوان یا هر چیزی که در ذهن کودک ترسیم شود باشد.

اما زمانی که این دوست کودک را وادار به کارهای بد و عجیب و غریب کند و کودک در پیدا کردن دوست اشتیاقی نداشته باشد و منزوی شود خطرناک است و ممکن است کودک افسردگی و یا اوتیسم خفیف داشته باشد. و این نکته را باید در نظر بگیریم که کودکان امروزه به دلیل تک فرزندی بودن به احتمال بیشتری دوست خیالی خواهند داشت.

اطلاعات بیشتر

بازی کردن

بازی کردن

همه ی انسانها در دوران کودکی خود بازی کرده اند و حتی در بزرگسالی نیز بعضی بازیها مانند بازیهای رایانه ای مشاهده میشود. بازی کردن یکی از راه های اجتماعی شدن است. کودکان از بازی کردن درس می گیرند هر شکستی در بازی باعث تشویق کودک برای بهتر شدن عملکردش می شود. بازی کردن هم به صورت گروهی و هم به صورت فردی باعث تقویت هوش کودک میشود. در روانشناسی کودک تاکید زیادی بر بازی کردن است زیرا از این طریق مهارت های زندگی کردن و حل مشکلات و از همه مهمتر استقلال را یاد میگیرند. بیشتر کودکان بازی کردن به صورت گروهی را دوست دارند و تمایل زیادی به این شیوه نشان میدهند البته کودکانی که بازی کردن فردی را دوست دارند نیز این مهارتها را می آموزند اما نه به اندازه بازی کردن های گروهی و باید بررسی شود که چرا به این شیوه از بازی تمایل دارند. ممکن است که این کودک فوبی (ترس) و یا افسردگی و گوشه گیر باشد. کودکان با بازی کردن احساس راحتی می کنند و به عنوان بخشی از زندگی که جداناپذیر از دنیای خود از آن برای ایجاد ارتباط و همدلی و پیدا کردن دوست استفاده می کنند.

روانشناسان کودک از طریق بازی های آموزشی در صدد حل مشکلات اجتماعی و شخصی کودک بر می آیند. برای هر مشکلی که کودک دارد بازی مناسب آن طراحی شده است. روانشناسان از این ابزار یعنی بازی کردن به عنوان یک متد درمانی استفاده می کنند تا کودک بتواند خود کنترلی داشته باشد.

بازی کردن زبان دوم کودک به شمار می آید به قول آدلر روانشناس “هرگز نباید به بازی‌ها به عنوان روشی برای وقت‌کشی نگاه کرد.” درون کودک این بازیها هدف گذاری شده است. برای مثال کودکی که عروسک خود میزند و از زبان عروسک میگوید:”دردم اومد” یعنی  به والدین خود این را نشان میدهد که زمانی که من را میزنید من آسیب میبینم یا شاید نشان از پرخاشگری کودک و یا اینکه شخصی خارج از محیط منزل او را آزار می دهد است.

playtherapyforchildren-edited

درکتاب کلیات بازی‌درمانی حمیرا قزوینی‌نژاد اصولی برای بازی درمانی به شرح زیر تنظیم شده است:

اصول بازی‌درمانی

رابطه‌ای نیکو میان کودک و مشاور برقرار شود و کودک مورد پذیرش او قرار گیرد.

به کودک‌، آزادی عمل داده شود تا در صورت تمایل در بازی شرکت کند.

فضا و مکان بازی مناسب و آرام باشد.

کودک، تشویق به تلاش و فعالیت شود و به خاطر اشتباهاتش مورد سرزنش قرار نگیرد.

قوانین بازی، ساده و قابل درک باشد و محدودیت‌ها به حداقل کاهش یابد.

به گفتار و احساسات کودک کاملا توجه شود.

مدت و زمان بازی متناسب با سن کودک باشد.

بازی کردن به عنوان درمان شامل ۳ روش است: مستقیم,غیر مستقیم و روش انتخابی است

روش مستقیم

در این روش خود کودک روند بازی را جلو می برد که می توان مشاهده کرد بازی مورد نظر چگونه در تغییر رفتار کودک نقش داشته است.

روش غیر مسقیم

در این روش درمانگر با دخالت یا موافقت و مخالفت و … تا حدی روند بازی کردن را به عهده میگیرد و اجاره را به کودک می دهد تا در زمانی که مشغول بازی کردن است احساس امنیت پیدا کند نکته مثبت در اینجاست که کودک پی به این موضوع می برد که می تواند خود درونی اش را نشان دهد. و درمانگر از طریق بازیهای مناسب مشکل کودک سعی در حل آنها دارد.

روش انتخابی 

در این درمانگر با مشاهده مستقیم و نوعی هدایت کردن و جهت دادن به بازی کودک را درجهتی قرار میدهد که میتواند مشکلاتش را بیان خود و درمانگر راه حل مناسب را مطرح می کند.

اگر می خواهید از درون کودکتان مطلع شوید حتما به شیوه ی بازی کردن او توجه کنید و تمامی ترسها,نگرانی ها,بی توجهی ها در بازی کودک نمایان می شود.

شرکت در کلاسهای خلاقانه برای کودکان و اتاق  های بازی که امروزه رونق گرفته اند در جهت تقویت هوش کودکان بسیار تاثیر گذار است.

شما میتوانید بازیهایی انتخاب کنید که برای تربیت کودکتان مناسب باشد. چون روانشناسان تربیتی بازی کردن را یکی از شیوه های فرزند پروری میدانند.

در مطالب بعدی به معرفی انواع بازی ها و اینکه چگونه بر درمان تاثیر میگذارند می پردازیم

اطلاعات بیشتر