اختلال های هذیانی

اختلال های هذیانی

اختلال های هذیانی از زیر مجموعه های اختلال اسکیزوفرنی محسوب می شود که در ادامه درباره ی آن صحبت می شود اما در ابتدا باید با مفهوم هذیان آشنا شویم.

هذیان از نشانه های جنون است که در روانشناسی به آن روانپریشی می گویند و در آن فرد یک باور و اعتقاد غلط درباره یک حقیقت خارجی دارد که با تمام وجود دلایل بر غلط بودن آن باز هم فرد به آن باور ها اصرار می ورزد. هذیان یک باور غلط و اختلال در محتوای فکری است و این باورها و اعتقادات با باورها و فرهنگ جامعه شخص متضاد است و باید این حالات ۱ماه ادامه یابد.

و اما فرد مبتلا به اختلال های هذیانی فاقد کیفیت غیر عادی است این بدان معنی است که رفتار فرد به هیچ وجه عجیب نیست و کسانی که با این افراد در ارتباط هستند بعد از مدتی متوجه رفتار عجیب افراد مبتلا به اختلال های هذیانی می شوند. و دلیل آن بخاطر این است که آنها به راحتی می توانند که عقایدشان را ابراز کنند و کاملا رضایت طرف مقابل را جلب کنند و این ابراز عقاید بسیار منسجم است. این رفتار  باید ۱ماه ادامه پیدا کند. در اختلال های هذیانی نشانه هایی از اسکیزوفرنیک وجود ندارد و هذیان های آنها بسیار منظم و بارز هستند اما به صورت غیر عادی که در اسکیزوفرنی دیده می شود نیست. افراد مبتلا در رفتارشان معمولا بی عیب هستند و معمولا رفتاری غیر عادی در برخورد اول نشان نمی دهند. در این اختلال اگر همراه این هذیان ها اختلالی در خلق به وجود بیاد مدت بسیار کوتاهی دارند و اینکه این هذیان ها نباید در اثر مصرف مواد مخدر و یا بیماری جسمانی خاصی ایجاد شده باشد.

اختلال های هذیانی پنج نوع هستند:

  • هذیان تنی: فرد مبتلا باور عجیبی دارد که بیماری خطرناکی دارد که هر لحظه انتظار مرگ خودش را دارد. به طوری که شدیدا در این باور افراطی هستند.
  • هذیان حسادت: فرد مبتلا به این باور دارد که شریک جنسی او خیانتکار است و هر کاری را برای اثبات این موضوع انجام می دهد به طوری که ممکن هست که صحنه سازی انجام دهد.
  • هذیان عظمت: فرد باور به این دارد که فرد مشهور و بسیار مهمی است طوری که مشاهده شده است افراد مبتلا به این هذیان خود را جای پیامبران جا میزند و معتقد است برای نجات بشر انتخاب شده است.
  • هذیان شهوانی: فرد باور عجیبی دارد که افراد مشهور عاشق او شده اند و برای او پیام های عاشقانه می فرستد.
  • هذیان گزند و آسیب: باور دارد که کسانی به دنبال او هستند و می خواهند که به او آسیب بزنند او را سرکوب و آزار بدهند.

اطلاعات بیشتر 

اختلال مسخ شخصیت

اختلال مسخ شخصیت

در اختلال مسخ شخصیت فرد به طور ناگهانی که می تواند در اثر یک تصادف باشد در ادراک ذهن و بدن فرد تغییرات زیادی ایجاد می شود و به این صورت است که فرد یک سری تغییرات در  ذهن فرد اتفاق می افتد و فرد حس میکند از تجربیات شخصی جدا شده است و فرد احساس می کند که از بدنش خارج شده است .

در اصل فرد احساس می کند که غیر واقعی است یا نخوابیده است و غذایی نخورده است در یک حالت خواب و بیدار است. ابن افراد نسبت به این تغییر حالت آگاه هستند و دقیقا بخاطر آگاهی که دارند ناراحت و اذیت می شوند. افراد عادی تجربه مسخ شخصیت را زمانی حس می کنند که تحت تاثیر مواد مخدر و یا استرس شدید بوده باشند. اما شرایط در اختلال مسخ شخصیت متفاوت است این تجربیات بدون تحریک دارویی صورت می گیرد. در واقع اختلال مسخ شخصیت بعد از یک رویداد استرس زا و آسیب زا اتفاق می افتد و در اصل یک آرامش بعد از طوفان است.

فرد با اختلال مسخ شخصیت دایم فکر می کنند که در اندازه بدن خود و از لحاظ شکلی دچار تغییر شده است یا نیرویی در خارج از ذهن او را کنترل می کند. اما آگاهی دارند که مصنوعی و مکانیکی نیستند. با وجود اینکه می دانند که این مشکل را دارند اما با این حال حاظر نیستند که تجربیات خود را بازگو کنند و از اینکه لقب دیوانه را به  او بدهند می ترسند. در نتیجه روز به روز تنها تر و منزوی تر می شوند. به تدریج آنها نشانه های افسردگی را پیدا می کنند و به اختلال افسردگی مبتلا می شوند.

برای درمان اختلال مسخ شخصیت باید هدف را ایجاد ثبات و انسجام  در زندگی آنهاست و باید محیطی را برای این افراد ایجاد کرد که از استرس دور باشند. درمان های حمایتی,دارو درمانی,روانکاوی,روشهای شناختی _ رفتاری و آموزش کنترل خشم و روش های دست یافتن به آرامش.

اطلاعات بیشتر

دلیریوم

دلیریوم

دلیریوم یا در اصطلاح دلیریوس حالتی گذرا است و افرادی که به این حالت دچار می شوند هشیاری خود را موقتی از دست می دهند و در اصطلاح هشیاری آنها به تیره شدن می روند و ناگهان از یادشان می رود که کجا هستند و چه کاری می کردند و حتی گاهی از یادشان می رود که نامشان چی بوده است,آنها قدرت تمرکز و توجه خود را از دست می دهند  و به کلی فراموش می کنند که در اطراف آنها چه چیزی اتفاق افتاده است. در افرادی که دچار دلیریوم می شوند تغییرات شناختی دیده می شود این بدان معنی است که آنها حالت سردرگمی دارند کوچکترین مسائل را به یاد نمی آورند مثل اینکه ناهار چه خورده اند یا در چه روزی از هفته هستند. معمولا در مکالمات خود دچار مشکل می شوند و از موضوعی به موضوع دیگر جا به جا می شوند افراد مبتلا به دلیریوم توهم و هذیان را نیز تجربه می کنند. افراد مبتلا به دلیریوم حالت های به سرخوشی زیاد و یا تحریک پذیری و اضطراب دچار می شوند.

این افراد گاهی به کارهایی دست می زنند که بسیار خطرناک هستند اما آنها به یاد نمی آورند که این کارها را انجام دادند و یا اینکه این کارها خطرناک هستند.

اما درباره این که دلیریوم چگونه اتفاق می افتد باید گفت که به علت سوخت و سازهایی است که در مغز اتفاق می افتد که نشانگر اتفاق غیر عادی در بدن فرد مبتلا به دلیریوم است و عوامل زیادی باعث بروز این بیماری می شود مانند صدمه های شدیدی که بر سر وارد می شود و تاثیران ناشی از ترک مواد مخدر و شاید مسمومیت و حتی مسمومیت دارویی کمبود ویتامین و تب های شدید.

دلیریوم در افراد مسن درصد بالاتری دارد اما در افرادی که بیماری روانی دارند هم شایع است. افراد مسن به دلیل اینکه به راحتی تعادل خود را از دست می دهند مستعد دلیریوم هستند. دلیریوم معمولا ناگهانی رخ می دهد و بیشتر از یک ماه ادامه نمی یابد.

شدت بروز این بیماری در شب ها بدتر است و روزها کاهش می یابد و در طول شب فرد کابوس های آشفته می بیند. در بعضی از افراد اختلال های زبانی نیز رخ میدهد. نارسایی های عصبی مشخصی این بیماران ندارند اما لرزش های بدنی مشاهده می شود و در این افراد علائم اختلال سیستم عصبی خودمختار که شامل تپش قلب و چهره برافروخته و مردمک های گشاد و فشار خون بالا بروز می دهد. دارو درمانی برای درمان این بیماری توصیه می شود.

اطلاعات بیشتر و لینک